شود چنانچه سابق اشاره شد [ مسألهء 211 ] خصوصا هر گاه به صفت حيض [ 1 ] نباشد ، مگر اين كه يقين كند كه حيض است . مسأله 222 - هر گاه خون از عادت بگذرد تا ده روز صبر كند تا معلوم شود ، باكى نيست و اگر بعد از يك روز يا دو روز كه صبر كرد بعد عبادت كند مستحب [ 2 ] است . مسأله 223 - هر گاه به غير از متعارف مذكور پيش از عادت خون ببيند و صفت حيض داشته باشد ترك عبادت كند و اگر به صفت حيض نباشد احوط جمع است ميان تروك حايض و افعال مستحاضه تا معلوم شود و همچنين است زنى كه عادتش قرار نگرفته يا مبتدئه است . مسأله 224 - هر گاه از سه روز كمتر خون قطع شد و بعد در سه روز مستمر ديد دويّم حيض [ 3 ] است و اوّل استحاضه است اگر چه اوّل در زمان عادتش هم بوده باشد و ثانى در زمان غير عادت . مسأله 225 - هر گاه پيش از عادت [ 4 ] خون ديد و از عادت گذشت و بعد هم ديد و تمام از ده گذشت طرفين عادت مستحاضه است و عادت حيض است . مسأله 226 - صاحب عادت ده روز هر گاه پيش از عادت خون ديد و از ده گذشت ، همان قدر پيش را استحاضه قرار دهد و عادتش را حيض . مسأله 227 - هر گاه در اول و آخر عادت [ 5 ] خون ديد و تمام با و طهرش از ده روز

--> [ 1 ] - ( يزدى ) اگر به صفت حيض باشد ترك كند . [ 2 ] ( شيرازى ) و احوط در زياده از سه روز بعد از عادت تا ده روز جمع بين تروك حائض و افعال مستحاضه است . [ 3 ] ( يزدى ) احوط مراعات احتياط است در دم اوّل و ايام پاكى . ( خراسانى ) احوط جمع بين تروك حائض و افعال مستحاضه است در اوّل . [ 4 ] ( خراسانى ) انضمام قبل از عادت اگر از عادت تجاوز نكند ، خالى از قوت نيست . [ 5 ] ( يزدى ) شايد مراد اين باشد كه دو خون ببيند ، يكى پيش از عادت و يكى بعد از آن و در عادت